چند در اين منزل تن مستمند * چند در اين تختِ « 1 » بدن تخته بند بند گران بارِ هوس بس مرا * طوطيم و تنگ قفس « 2 » بس مرا بعد از انقضاى عيد ، به مدّتى غير مديد برق جانسوز اجل بىعلاج در درختستان « 3 » قراآغاچ رو نهاد و آتش مرگ تيزاتيز در بيت السّلطنة افتاد . اوّل « 4 » حضرت مهد عليا بيگم - تغمّدها اللّه برحمته - در اين واقعه پيشرو گشت و قصّهء مرگ « 5 » و درد و داغ كه به طول عافيت و فراغ كهنه گشته بود « 6 » ، نو شد ، و الحكم للّه العلىّ الكبير .

--> ( 1 ) . F : لخت . ( 2 ) . P : قفص . ( 3 ) . F : درخستان . ( 4 ) . KP : اولى . ( 5 ) . P : ملگ ( گويش ) . ( 6 ) . P : بودند .